Ik zit met tranen in mijn ogen jullie verhalen aan het lezen en begin me langzamerhand de ergste voorstellingen in mijn hoofd te halen.
Ik sta wat dat betreft nog in de kinderschoenen wat scheidingen en omgangsregelingen betreft.
Ik en mijn ex zijn nu iets langer als een maand uit elkaar en heb nog geen concrete alimentatie eisen en omgangsregelingen op papier en heb bovendien nu al mijn dochter van 2 jaar al 2 weken niet mogen zien van mijn ex
![Crying or Very sad :cry:](./images/smilies/icon_cry.gif)
Ik had zelf voor tot de tijd dat alles rond is, een aanbod van 7 uur per week.
we waren niet getrouwd en hadden geen geregistreerd partnerschap, ik heb mijn kleine meid wel erkend maar het ouderlijk gezag is altijd op de lange baan geschoven, "dat komt nog wel een keer."
Daarnaast heb ik ook nog het idee dat mijn advocate mijn dossier niet geheel de prioriteit geeft wat het volgens mij verdiend.
Mijn ex is daarentegen wel erg voorspelbaar ze doet precies wat ik verwacht (maar niet hoop), en dat loopt uit op het ergste scenario mat ik tot nog toe gelezen heb.
nl.:
*geen kind
*wel allimentatie
*verhuizen (zelfs naar het buitenland)
*en d'r billen laten masseren door de massgestoel
![Confused :?](./images/smilies/icon_confused.gif)
Weet iemand of ik die zaken allemaal mee moet nemen in een kg of alles stap voor stap, een voor een moet behandelen, en of ik een voorstel van 3 uur per week wel moet accepteren en dus serieus moet nemen?
En is het normaal dat je maar 2 keer per week contact hebt met een advocaat? of is dat zelfs veel?
gr.