Uitgangspunt KB is achterhaald

Welke problemen ondervindt u bij de beide instanties. Wordt er naar u geluisterd, wordt u serieus genomen of is het allemaal anders.
Cube
Nieuwe schrijver
Nieuwe schrijver
Berichten: 3
Lid geworden op: 08 jan 2023, 16:37

Uitgangspunt KB is achterhaald

Bericht door Cube »

Samengevat de veelgehoorde uitspraak: als man sta je 3-0 achter, en dit vanwege een achterhaalde vooroordeel?

Vanuit mijzelf en vele andere ervaringsdeskundige kan ik dit bevestigen (bij mij wordt maatschappij bedoeld):
- VT / SAVE / BT / RvdK / jeugdzorg / KR / Politie / Etc. hanteren een onwettig uitgangspunt (schenden van grondwet artikel 1 gelijke behandeling) en beschermen ten alle tijde de vrouw zonder waarheidsvinding. Recentelijk kan er een tenzij aan toegevoegd worden bij extreme situaties (zoals drugs) maar als er sprake is van 1 weekend in de twee weken zorg bij en door de vader dan komt de moeder weg met alles, ook als er feitelijk aangetoond kan worden dat er sprake is van mishandeling (hetzij door haar zelf, hetzij door een derde).
- KB verschuilt zich hierin achter de zgn. algemene waarde van de maatschappij: 'kinderen horen bij de moeder' en praten zichzelf hiermee goed om onwettig gedrag uit te oefenen en/of tot onwettig gedrag uit te lokken (ook strafbaar!) en dit indirect te 'belonen' zodat destructief gedrag (bijna altijd zijn de kinderen letterlijk 'het kind van de rekening') aangemoedigd wordt. Deze waarde is in de mij al lang achterhaald (zeker in de randstad) en BK probeert dit wel zo lang mogelijk in stand te houden om hun machtspositie te behouden en hun incompetentie te verdoezelen. Hiermee werkt KB dus averechts.
- Gepensioneerde kinderrechters onderschrijven het volgende: tijdens hun carrière is de invloed / macht van RvK zo groot dat een rechter in functie waakzaam is om geen uitspraak te doen die tegen zijn eigen belang in gaat (ook hij of zij heeft vaak een thuisfront) en het is ntlk ondoenlijk om te vragen of je je eigen vingers wil afhakken ten behoeve van een onbekende. Ook dit aspect zorgt ervoor dat het achterhaalde standpunt in stand wordt gehouden. Regionaal zie je wel een heel lichte verschuiving naar meer gelijkwaardigheid maar deze is minimaal.
- Ingehuurde advocaten (die de belangen van de vader verdedigen) willen zich hier ook dikwijls naar schikken omdat laaghangend fruit commercieel aantrekkelijker is. Zelfs een instituut als het AKJ maakt zich schuldig aan 'laaghangend fruit'. Bij commerciële mediation idem dito.

Kortom: met geweld wordt de vader monddood gemaakt en heeft deze emotionele mishandeling maar te verduren. Deze psychologische agressie is ook erkend als een vorm van huiselijk geweld terwijl de instanties die dit moet tegengaan hier paradoxaal debet aan zijn. Grootste probleem is dat dit een continu proces kan worden ná de scheiding als gevolg van deze geïnstitutionaliseerd achterhaalde vooroordeel waardoor het onmogelijk wordt om 'een verlies' te nemen.

Vergelijk: enkele decennia terug was er mbt de seksuele geaardheid een waarde in de mij die zeer terughoudend was indien niet voldaan werd aan de heersende standaard. Op dit vlak zijn er grote stappen gemaakt (of deze afdoende zijn is een andere discussie). Als het gaat om gelijkwaardig ouderschap staan we kennelijk, in vergelijk met deze beweging, nog in de beginjaren.
Wetenschappelijk onderzoek in Scandinavië heeft trouwens aangetoond dat bij lesbische stellen huiselijk geweld het meeste voorkomt, hetgeen ik hiermee NIET deze samenlevingsvorm in diskrediet wil brengen maar wel wil aangeven dat het vooroordeel dat de man altijd schuldig is bij huiselijk geweld totaal niet gefundeerd is. Vooral als er sprake is van enige vorm van persoonlijkheidsstoornis (waarbij grenzen niet bestaan) dan wordt het toepassen van dit vooroordeel nog schrijnender.

Gewenste Richting:
- Veel meer nuance toepassen en niet rücksichtsloos een vooroordeel toepassen en daarmee incompetentie verbloemen
- Meer voortgang in de verschuiving naar gelijkwaardig ouderschap waarbij het belang van de kinderen voorop staat
- Veel meer toepassing van huidige wetgeving (SAVE mag niet wegkomen met de wet overschrijden) en handhaving hierop
- Aanpassing van de richtlijn: Ik denk dat het toepassen van het uitgangspositie moet veranderen: Gelijkwaardig ouderschap tenzij ...
- Met tenzij bedoel ik bijvoorbeeld (niet uitputtend):
1 De beide ouders / voogd / etc. gezamenlijk anders beslissen (sluit aan op huidige situatie waarbij echter het vertrekpunt anders is). Dit voorkomt het uitspelen van de kinderen om 'eigen' redenen zoals wraak, jaloezie, onverwerkte trauma, etc. en ander destructief gedrag wordt dan niet meer beloond. Als één van de ouders wil blijven hangen in de zgn. heersende opvatting dan kan dat maar ook andersom.
2 Er sprake is van een situatie die om aanpassing vraagt, bijvoorbeeld drugsgebruik, ter bescherming van de kinderen (en dus niet enkel de vrouw). Een kind bij een alcoholist(e) lijkt mij een aandachtspunt, maar evenzo bij een persoon met een verborgen persoonlijkheidsstoornis.
3 Er sprake is van een situatie bij het kind of kinderen zelf zoals een stoornis of handicap die aanpassing vereist.
4 ???? (iemand een suggestie)

Hiermee zal het speelveld van KB zich meer verschuiven naar 2 en 3 en de huidige druk op deze sector drastisch verminderen zodat het BK kan doen waar het voor bedoeld is en zich kan focussen op competentieontwikkeling hierin. Nu is het enkel zoveel mogelijk negeren en als dat niet lukt bagatelliseren (inclusief een show bij de rechtbank) en zeggen: meneer, u moet het maar verduren en kinderen voortdurend laten beschadigen met alle gevolgen van dien.

Dus discussies over de vraag 'Waarom niet gelijkwaardig?' Draai het om!

Hoe krijgen we dit voor elkaar??? Kijkend naar andere bewegingen is hier veel zichtbaarheid voor benodigd en moeten we dit gezamenlijk doen op vele fronten. Reacties en suggesties zie ik graag. Wellicht gebeurt er al heel veel maar zie ik dat (nog) niet.
Plaats reactie