van co-ouderschap naar bijna niks... kan dit?

Bent u gescheiden na 1 maart 2009, geef hier u ervaringen weer over het ouderschapsplan.
Wat kan er allemaal mis gaan en waar men op moet letten bij het opstellen
Plaats reactie
Quark1980
Nieuwe schrijver
Nieuwe schrijver
Berichten: 1
Lid geworden op: 05 jan 2021, 15:48

van co-ouderschap naar bijna niks... kan dit?

Bericht door Quark1980 »

nou, na een hele tijd te hebben meegelezen op dit forum, ga ik toch ook eens een beroep doen op de ervaringsdeskundigen hier.
nooit gedacht dat het nodig ging zijn. maar ik denk dat ik niet de enige ben met de realisatie dat dat een waanbeeld bleek.

ik ga een dappere poging doen alles een beetje samen te vatten...
Ik heb dus te maken met een Ex die er in mijn beleving nogal een potje van maakt, maar steeds de schuld in mijn schoenen schuift, en de kinderen het idee geeft dat hun vader ze niet wil. uiteraard heb ik ook zo mijn handleiding, maar ben toch altijd wel voor rede vatbaar, vindt ik zelf dan.

het is nogal een gecompliceerde situatie, en dat was ie al voor de scheiding... maar het is er niet bepaald beter op geworden inmiddels.
Ik heb samen met mijn ex 4 kinderen, ten tijde van scheiden was een co-ouderschap de insteek. en een deling van kosten en baten.
2 kids bij mij ingeschreven, en 2 bij haar. zodat ieder aanspraak kon maken op toeslagen, KGB en kinderbijslag.
we hebben nogal een flinke schuld gezamelijk die ook door 2 gedeelt moest worden, mbt een restschuld van de verkoop van een koopwoning, plus alle bijkomende ellende.
dus dit leek de meest zinvolle aanvliegroute

het duurde nogal even voordat ik een eigen woning had en daadwerkelijk kon starten met het uitoefenen van het co-ouderschap. maar toen dat eenmaal van start ging onstonden de problemen eigenlijk vrijwel direct.
2 van mijn kinderen, (diagnose ASS) wilden niet naar mij. ze hadden behoorlijk wat meegekregen, de andere 2 wilden wel graag komen.
aangezien Ex in het oude huis bleef en de 2 zorgkinderen extra kinderbijslag (dubbel) ontving, en tevens dat ook de kids waren die niet naar me toe wilden. kwam dat redelijk natuurlijk op neer dat de andere 2, op mijn adres werden ingeschreven. toestemmingformulier door Ex getekend voor de gemeente en vanuit die positie dacht ik te kunne toewerken aan een regeling die ging werken.

tijdens dat traject heeft Ex via mediation haast afgedwongen dat ik het co-ouderschap opgaf, en meeging in een omgangsregeling. dat had ik nooit goed moeten vinden. maar dacht toen, ach, dit zijn tijdelijke afspraken.
ondertussen vindt Ex het oneerlijk voor de 2 kinderen die zelf niet willen, en beticht mij van het feit dat ik 2 kinderen afstoot terwijl de andere 2 mogen komen.
communiceren is haast ondoenbaar, neemt de telefoon niet op. en reageerd bijna nooit op appjes, behalve om me ongelijk te geven over wat ik dan ook vraag.
zo vindt ik het belangrijk en eerlijk dat de kinderen naar mij gebracht worden. ipv de situatie zoals die nu is. ik haal en breng ze altijd. dat was ooit zo afgesproken in het oorspronkelijke plan.

de grap is nu, dat ze zonder mijn medeweten de 2 kinderen die bij mij ingeschreven stonden, terug heeft uitgeschreven en weer bij haar heeft ingeschreven.
daarmee vervalt per 1 jan 2021 nu voor mij alle recht op KBS en KGB, maar ook andere toeslagen zoals huurtoeslag etc etc.
dat gecombineerd met een inmiddels gestartte schuldsanering. maakt dat het finacieel niet echt handig is. en ik daadwerkelijk geld tekort ga komen de komende periode.
Ex ontvangt de komende periode weer ruim 1400 euro aan KBS, en ik moet ook nog wel de schoolrekening van de oudste a 800,- betalen.
maar als ik vraag om het brengen van de kinderen naar mij toe, is ze van mening dat haar auto niet op water rijdt.
het mag duidelijk zijn dat er een behoorlijke finciele impuls aan ten grondslag ligt naar mijn idee...

communiceren tijdens de wissels loopt 9 van de 10 keer uit op een deur die wordt dichtgegooid in mijn gezicht, en concrete afspraken maken is erg lastig. en als er een afspraak is, dan is die ook 9 van de 10 keer anders volgens haar als dat ik me die herinner.
opbellen wordt genegeerd, en apps zelden beantwoord.
tijdje terug een kapotte accu waardoor ik niet op het afgesproken moment de kinderen kon ophalen, waar ik nadat ik dat aan ex meldde en voorstelde de volgende dag direct na school de kids op te halen, ik voor de keuze werdt gesteld dat ik ze of op de afgesproken tijd kwam ophalen, of anders helemaal niet meer.
toen is ze ze uiteindelijk een dag later wel komen brengen.

kerst was evengoed een heel gevecht, waarbij alle communicatie via de kinderen moest lopen over hoe en wat.

en de kerstvakantie was ook discussie. ik gaf daar aan dat ik ze de eerste week graag wilde, maar dat wilde ze niet. ik zou de 2e week moeten nemen. aan de deur daar afspraken over proberen te maken, waar er discussie ontstond omdat ze aangaf dat het te lang zou zijn voor de kinderen, waarop ik aangaf dat we dat vanzelf zouden... daar escaleerde het gaf ik aan het maar te laten zitten en dat het beter was de originele regeling dan maar te volgen. zo zou ik in elk geval zonder ruzie de kids met de jaarwisseling gehad hebben.
kennelijk was zij in de verwachting dat ik toch die maandag zou zijn, maar daar ben ik pas na de jaarwisseling achter gekomen.
ik stond namelijk op donderdag, het normale wisselmoment voor een leeg huis, en kreeg toen weer geen reactie op telefoon of app...
dus ben toen zonder de kids naar huis gegaan.
volgens haar ben ik niet te vertrouwen en houdt ik me nooit aan afspraken. terwijl het voor mij tegenwoordig abracadabra is wat die afspraken nu zijn... ze worden namelijk selectief uit het originele plan geplukt wanneer het handig is.. en andere afspraken die in hetzelfde convenant staan moet ik niet moeilijk over doen... terwijl voor mij het hele pakket aan afspraken aan elkaar hangt.

ik heb daarom nu gezegd dat ik er klaar mee ben, het oude convennant lijkt waardeloos en er moet een nieuw convenant komen...
ik heb de eis neergelegd dat ze vanaf vandaag de kinderen naar me toe zal moeten komen brengen, en ik ze dan weer terugbreng. in mijn ogen zoals het hoort, we wonen maar 11km bij elkaar vandaan... maar ook omdat ik straks de kosten voor het steeds maar ophalen en wegbrengen niet meer kan dragen.
Dit weigert ze, maar ik hoop dat ze die minimale inspanning nog wel kan leveren en bijdraait...
wel vrees ik dat ook zij haar poot kan stijfhouden, en ik dus de kinderen niet meer te zien krijg....
maar ergens hoop ik dat hiermee dan ook eindelijk de waarheid boven tafel komt...

gr.
Lara
Nieuwe schrijver
Nieuwe schrijver
Berichten: 8
Lid geworden op: 23 mar 2021, 07:10

Re: van co-ouderschap naar bijna niks... kan dit?

Bericht door Lara »

Heel herkenbare en nare situatie!

Je bent absoluut niet onredelijk wanneer je vraagt moeder de kinderen bij jou te brengen. Een goed argument hiervoor is het signaal wat je hierbij geeft naar de kinderen. Wanneer moeders bijv vader slechtpraten bij kinderen maar moeder ze toch brengt naar vader denken ze ow dan is het zo erg nog niet anders bracht mama ons niet naar papa, hou hieraan vast, het is heel normaal dat beide ouders een aandeel hebben hierin.

Als wisselingen uitlopen op gedoe bij de deur waar de kids dingen van mee krijgen kun je overwegen de wisselingen via school te laten verlopen. Moeder heeft dan niet de macht of controle over de kinderen en de kinderen zullen uit school gewoon gezellig met papa meegaan.

Je kunt een advocaat benaderen met je verhaal en eventueel moeder eerst aanbieden ( liefst via app of mail en deze bewaren zodat je bewijs hebt, dissieropbouw later handig voor mocht het zover komen een rechtzaak ) naar mediation te gaan. De kosten hiervan zijn lager en worden bij helfte gedeeld. Anders een advocaat zoeken die op toevoeging werkt, de eigen bijdrage is soms terug te krijgen bij de gemeente door bijzondere bijstand aan te vragen.

Zoals ik net al benoemde dossier bijhouden. Dagboek, ook al is het nog zo onbenullig schrijf alles op met datum en print apps en mails uit, zo ontstaat er vanzelf een patroon. Want moeder heeft de wettelijke verplichting het contact tussen de kinderen en jou als vader te stimuleren. Vaak zeggen moeders ik ga niet dwingen, het is ook niet dwingen het is stimuleren... je kunt overwegen hulp aan te vragen van experts op dit gebied, heb ik voor mijn man ook gedaan.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt, als ik iets kan betekenen hoor ik het graag!
Plaats reactie