Andersom. Advies gevraagd.

Plaats hier alles wat te maken heeft met omgangsregelingen.
Bent u tevreden?, is er iets mis? wat gaat er mis enz.
Plaats reactie
Dayz
Nieuwe schrijver
Nieuwe schrijver
Berichten: 1
Lid geworden op: 16 mei 2019, 21:12

Andersom. Advies gevraagd.

Bericht door Dayz »

Goedenavond papa's!

Misschien een beetje raar maar ik ben moeder van twee prachtige Kids van 3 en 2 jaar oud en zit nog temidden het einde van een relatie met de vader van de Kids. Ben zelf maatschappelijk werker en ondernemer en ben objectief een kijk nodig van de andere kant. Een korte uitleg van de situatie ga ik geven..

Sinds de geboorte van ons eerste kindje ging het eigenlijk direct bergafwaarts qua relatie. We waren beiden zelfstandig ondernemer en hoewel ik vooraf altijd heel veel ideeën had over de opvoeding bleek er niets minder waar. Ik was zo ontzettend verliefd op beide Kids dat ik de eerste 2 jaar aan opvoeding volledig aan ze gewijd heb, werken in de avond vanuit huis zodra ze op bed lagen en hun welzijn stond voorop. Dus liefst min mogelijk huilen, geen slaap trainingen en altijd samen slapen in de cosleeper. Mijn partner is altijd een stevige drinker geweest. Zelfs op de avond van de bevallingen en rondom de datum werdt er gewoon stevig gedronken ondanks dat ik aangaf dat het helemaal niet wenselijk was ivm de mogelijkheid om te moeten rijden. Eerste x ging net goed.. Gooide het glas nog wel even achterover voor we gingen maar waren net op tijd. Tweede keer was later in de nacht en was het iets uitgewerkt.

Ik heb altijd volledig de opvoeding gedaan en hij wou werken. Zo hoorde het en opzich vond ik dat prima maar verwachte wel dat hij regelmatig er was om te helpen. Dit was eigenlijk niet het geval. Hij zit het liefste beneden met het personeel na afloop te drinken. Uitslapen is belangrijk voor hem en dat doet hij dus eigenlijk altijd al tot een uur of 11. Daarna gaat hij eruit zegt z'n kids hallo en gaat weer werken of iets anders doen. Ik heb de afgelopen 3 jaar zovaak geëist dat hij meer tijd met de Kids en mij ging doorbrengen maar langer als 20 minuten houd hij het niet met ze vol. Hij is er heel dol op hoor maar heeft gewoon het geduld niet. "later als ze wat ouder zijn kan ik er meer mee" zegt hij dan. Meestal begint hij gezien we een horeca hebben smiddags al met een biertje. Aan het eind vd avond zijn het er wel tussen de 8 en 15 geworden denk ik. Ik heb vaak gevraagd om te gaan minderen maar alle manieren werken averechts.

Een introductieavond voor de basisschool moest ik veel moeite voor doen om hem mee te krijgen. Uiteindelijk alleen maar commentaar en niks was goed hoewel ik wel echt achter het concept sta van ontdekkend leren. Geen communicatie over mogelijk.

Nu heb ik voor mezelf een beetje besloten dat dit niet het leven is waar ik mijn Kids in wil hebben en wat ik wil gaan leven.. Ik heb dit rustig gebracht maar kreeg meteen naar mijn oren geslingerd dat hij de Kids een midweek gaat opeisen.

Hoe moet ik hier mee omgaan? Het lijkt mij ten eerste gezien de drank niet verstandig en ten tweede kan ik op twee handen tellen hoevaak hij een fles heeft gegeven of er voor de Kids uit is geweest. Ik kom zelf uit een gescheiden gezin en heb weinig contact gehad met mijn vader. Dit gun ik mijn Kids zeker niet maar wil wel veiligheid voorop. Ik zou denken aan 2 a 3 dagen per week van 'sochtends 10 a 11 uur tot 17uur en geen nachten. Is dat raar? Ontnemen ga ik niet doen, maar uit wrok je kinderen opeisen? Dat heb ik ook gezegd tegen hem en hij zegt dan.. Ja nou toen was jij er toch hoefde ik er niet voor te zorgen. Dan is het een andere situatie.

Ik zou graag tips en adviezen willen van de mannelijke kant.. Vanwege de drank durf ik mijn Kids niet een nacht af te staan. Ze zijn alleen mij gewend en ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen dat er iets zou gebeuren. Ik ben in 3 jaar 3 avonden weggeweest waarvan 1 keer van 21u tot 02.30. Toen ik terug kwam lag mijn dochter in haar eigen kots te slapen en hij lag ook te slapen met de babyfoon met camera naast hem. Wordt nergens wakker van.. Vind het echt heel lastig...

Groetjes een bezorgde moeder
BetsLenie
Deskundige schrijver
Deskundige schrijver
Berichten: 132
Lid geworden op: 14 sep 2016, 16:14

Re: Andersom. Advies gevraagd.

Bericht door BetsLenie »

Kennelijk was dit gedrag van vader dus al bekend voordat er kinderen waren? En vader was al gewend aan de situatie zoals die was voordat je besloot dat dit zo niet verder kon? Het is bekend dat vaders dan ineens meer willen zorgen maar is dat misschien ook een roep om aandacht van die vader? Hoe was zijn jeugd? Hoe was jouw eigen jeugd? Die combinatie maakt dat je in deze situatie bent beland.
Al eens gehoord van Contextuele Therapie (Nagy)? Is dat iets voor jullie? Misschien om een echtscheiding te voorkomen? Om een of andere relatie in stand te kunnen houden ook in belang van de kinderen?
Dit kan alleen maar tot een langdurige vechtscheiding leiden als het niet direct bij de wortel wordt aangepakt. Als maatschappelijk werker zou men wellicht kunnen uitzoeken hoe je bij de oorzaak begint en dan pas een plan van aanpak kunt maken en proberen uit te voeren?
Ik hoop dat het je lukt om die diepere oorzaak te ontdekken en er uiteindelijk ook je partner hier iets van kunt laten zien en zo te komen tot een beste oplossing. Het gaat volgens mij niet om uren en dagen. Dat is zo oppervlakkig en daar blijf je over vechten tot de kinderen meerderjarig zijn. Dat houdt niet op.
Heel veel succes.
Papa_1983
Nieuwe schrijver
Nieuwe schrijver
Berichten: 3
Lid geworden op: 17 jun 2019, 16:29

Re: Andersom. Advies gevraagd.

Bericht door Papa_1983 »

Beste BetsLenie,

Gescheiden vader zijn moet je leren - ik was ook altijd veel weg (internationaal chauffeur, meestal 2 a 3 weken weg en dan 2 dagen thuis) maar hier had mijn ex ook absoluut vrede mee. Zij voedde de kinderen op en in de dagen dat ik er was gingen we leuke dingen doen. Eerlijk is eerlijk, dan is het niet moeilijk om een leuke vader te zijn! Maar het wilde niet zeggen dat ik niet om mijn kids gaf en er niet WILDE zijn.. Ook ik was ondernemers en moest keihard werken om mijn gezin te onderhouden.. Geef hem ook de kans om dat te leren en help hem waar nodig..

Na de scheiding kreeg ik ook wel eens het verwijd dat ik 'niet wist hoe ik kinderen op moest voeden, want je was er nooit'.. Met hulp van mijn ouders, nieuwe vriendin en Google (ja echt) gaat het nu allemaal super.. We hebben nog wel wat strubbelingen over de omgang met de jongste (6 maanden, dat blijft lastig) maar als de kinderen bij mij zijn hebben we een heerlijke tijd samen.

Succes!
Plaats reactie